25-04-08

ZIMBABWE: DE ZOVEELSTE LINKSE SCHANDE

mugabe

Ik ben eigenlijk trots op het feit dat ik nooit links geweest ben.  Deze politieke strekking, die zich nochtans steeds op het grote morele gelijk beroept, heeft zich immers in de loop der jaren dermate vaak vergist, dat het bijna niet te begrijpen is dat er nog mensen zijn die zich tot die strekking durven bekennen. 

Ik heb eventjes de moeite gedaan om een oppervlakkig overzicht te maken van de verkeerde inschattingen die “weldenkend Europees links” m.b.t. buitenlandse onderwerpen na 1945 heeft gemaakt.

 

Na 1945 werden een aantal Oost-Europese en Aziatische landen communistisch en dit vnl. in de schaduw van de Sovjetbajonetten.  Links stelde deze landen al gauw voor als contreien van peis, vree en welvaart waar iedereen vol enthousiasme meewerkte aan de opbouw van een socialistische toekomst. Zo werd de DDR voorgesteld als een soort paradijs voor arbeiders en boeren.  Al gauw kwam de ontnuchtering: de Arbeidersopstand in Oost-Berlijn (1953) werd door het Sovjetleger brutaal in de kiem gesmoord.  Dit was nog niet voldoende.  In 1956 werd de anti-communistische opstand in Boedapest in bloed verdronken en in 1968 reden Sovjettanks in Praag de droom van een socialisme met een menselijk gelaat onder hun rupsen plat.  En dan hadden we het nog niet over het Ijzeren Gordijn en de Berlijnse Muur, die beletten dat mensen van oost naar west trokken.

 

Links steunde de opstand van Castro tegen de dictator Batista in Cuba.  Batista werd overwonnen en vervangen door een marxistisch regime.  Gevolg: iedereen die zich op dit prachtige eiland tot de oppositie bekent, loopt het risico onmiddellijk aangehouden te worden.  Het is in deze omstandigheden niet zo eenvoudig om Castro en ook Ché Guevara, die toch aan de opstand van eerstgenoemde deelnam, als heiligen door het leven te doen gaan. 

 

Links heeft zich jarenlang bij ons ingezet t.v.v. de communistische zaak in Viëtnam, Laos en Cambodja en dus tegen de westerse aanwezigheid in deze landen.  Wanneer de Amerikanen uiteindelijk uit Zuidoost-Azië verdwenen en de rode vlag over de respectievelijke hoofdsteden van deze landen mocht waaien, kwam aan het licht dat Viëtnam tegen zijn binnenlandse oppositie dermate hardhandig optrad, dat duizenden mensen als bootvluchtelingen het ruime sop verkozen.  Ondertussen kregen de Rode Khmers het in Cambodja voor het zeggen.  Het gevolg hiervan was een afgrijselijke  genocide.  Wat Laos betreft: dit land kent tot op vandaag nog steeds geen politieke vrijheid.

 

Zelfde liedje in Afrika.  In Zuid-Afrika werd de Apartheid vervangen door het ANC-regime.  Sindsdien is dit land even corrupt als al de andere sub-Saharastreken van dit continent en wordt er aan de lopende band verkracht en vermoord. 

Zimbabwe vormt voorlopig het laatste hoofdstuk van dit verhaal.  Tijdens de “bevrijdingsoorlog” was Mugabe de held van al wie zich bij ons op de progressieve ideologie beriep.  Nadat de blanke regering verdwenen was, bleek echter dat wat in de plaats kwam corrupt is tot op het bot en dat ook daar geen enkele oppositie wordt geduld.  Sterker nog: tot grote ergernis van links vond Mugabe het nodig zich zeer laagdunkend over homosexuelen uit te spreken.  Mugaba werd dus een dictator zoals al wie de touwtjes in handen heeft in landen die zich ten zuiden van de Sahara bevinden. 

Voorlopig mogen we de jongste verkiezingen, die nu drie weken achter de rug zijn, beschouwen als een hoogtepunt van de wijze waarop de democratie in Zimbabwe ten dienste van de heerser wordt omgebogen.  Mugabe verloor de parlementsverkiezingen maar betwist de uitslag en laat de stemmen hertellen.  Dit duurt nu dus al meer dan drie weken.  Voor wat de presidentsverkiezingen betreft raken de stemmen na deze lange periode ook nog altijd niet geteld.  Ondertussen wordt het land geterroriseerd door de militie van Mugabe, de zgn.”oorlogsveteranen”, die de laatste blanke boerderijen aanvallen om ze in te palmen.  Daar waar Rhodesië vroeger een welvarend land was dat voeding exporteerde, moet het huidige Zimbabwe importeren en leeft de bevolking er in een quasi hongersnood.  Weer een vergissing van links, en wat voor een…

 

Toch blij dat ik “ne vuile rechtse” ben…

14:17 Gepost door Francis Van den Eynde in Actualiteit | Permalink | Commentaren (1) | Tags: links, communisme, mugabe, marxisme |  Facebook |

Commentaren

Bhahahahah. Meest hilarische blog ooit, francis.
Mugabe is links? Het is niet omdat hij zegt socialist te zijn, dat hij links is. Hij is geen socialist, en dus evenmin links. Mugabe is tegen homo's, en laat ons eens raden welke partij in Vlanderen het meest homofoob is? VB, inderdaad. Check als voorbeeld maar eens het strafblad van Xavier Buisseret. Die stampte ooit een homo in elkaar omdat hij een flyertje kwam aanbieden.

Over Vietnam: wie het relaas van die oorlog leest word spontaan fan van Ho-Chi-Minh. Diens RECHTSE tegenstander, leider van de pro-Westers Zuid Koreaanse mogendheden, was Ngo Dinh Diem. Hij was gewoon een Pol Pot avant la lettre. Laat me even citeren uit een AMERIKAANS universitair handboek:
- "Diem demanded obedience; individual fredom must take second place to the collectie betterment of society, which is achieved by dutiful loyalty to the morally superior ruler."
Klinkt verdacht veel als de linkse Khmer Rouge-leider waar jij het over hebt, niet? Even wreed ook. Diem, die geen steun kreeg van zijn eigen volk, wou de invloed van de populaire NLF beperken door zijn Strategic Hamlet-strategie. In 1962 sloot Diem de inwoners van gebieden waar zijn controle laag was, op in Strategic Hamlets, een ander woord voor concentratiekamp. Diem deed ook een hunt-down op de boeddhistische populatie in Zuid-Vietnam. Toen boedhistische protesterenden werden neergekogeld, staken verschillende monikken zichzelf in brand. Diem's schoonzus zei: 'Barbeques. Let them burn, and we shall clap our hands'.

Diem is niet de enige mistap van na 45 (over de rechtse misstappen van vóór 45 moet ik niet beginnen, die zijn zo mogelijks nóg talrijker).

Het aantal Rechtse criminelen dat aan de macht is gekomen na 45 is enorm. Denk bijvoorbeeld aan Pinochet, die de democratisch verkozen Salvador Allende verjoeg en zijn land, mét steun van de VS. Pinochet liet naar schatting 130.000 tegenstanders arresteren, en kon het niet laten er daar nog eens 3000 van over de kling te jagen.
Een andere: Ferdinand Marcos. Eveneens met steun van de VS (de VS heeft ongelofelijk veel dictators aan de macht gebracht). Na zijn 2e ambtstermijn wou Marcos geen verkiezingen houden (hij gaf als uitleg dat een Communistische staatsgreep dreigde. Rechts gebruikt wel vaker de vrees voor het onbekende communisme als drogreden). Toen Marcos in 1965 aan de macht was gekomen, groeiden de Filippijnen even snel als Taiwan, Singapoor en Thailand. Na Marcos aftocht, in 1986, had het land een schuld van maar liefst 27.000.000.000$.
Verder zijn er nog tientallen dicators die rechts zijn. De racistische Ian Smith bijvoorbeeld, die een dictatuur leidde en moest aftreden omdat Zuid-Rhodesie zo hard leed onder de internationale boycot tegen zijn racistisch regime, dat de economie op instorten stond. Inderdaad, Ian Smith, de leider van het Rhodesie dat meneer Van Den Eynde hier zit op te hemelen.
Andere rechtse leiders: Deng Xia Peng, hij die de legendarische studentenopstand op het Tianmen-plein bloedig neersloeg. Of wat vind je van Chang-Kai-Check, de rechtse leider van China die door Mao verslagen werd (ondanks het feit dat hij een veel beter leger had. Hij was echter een rechtse dictator en werd gehaat door zijn eigen volk. Dit, en nog andere redenen (zoals de enorme corruptie binnen Check's troepen) zorgden voor een nederlaag. Check vluchtte met zijn aanhangers naar Taiwan en werd daar dictator.

Er zijn nog genoeg andere rechtse dictators te noemen (Denk bvb maar aan Suharto van Indonesie, alweer met steun van de VS), maar ik denk dat de boodschap wel duidelijk is: zoals jij, Van Den Eynde, er niet bij kan dat mensen zich links durven noemen, zo kan ik er niet bij dat jij je rechts durft noemen.

(Het amerikaans handboek van universitair niveau dat ik gebruikte heet "The World Since 1945" en is geschreven door Wayne C. McWilliams en Harry Piotrowski).

Gepost door: Jon | 10-08-08

De commentaren zijn gesloten.