17-07-08
11 juli 2008
Naar aanleiding van een 11 juli-toespraak ontving ik van een toehoorder het gedicht dat hier volgt. Ik wil het de lezer niet onthouden.
OM ’T ZWARTE BROOD
Om ’t zwarte brood
dat ik als knaap moest kauwen,
het zwart verdriet dat,
aan mijn tanden kleeft
en om de zwarte sneeuw,
die ik verplicht werd te aanschouwen
en om de zwarte dagen
die ik heb beleefd
en omdat “zwart”,
die scheldnaam was,
waarvan ik heb gehou’en,
als eremerk,
zolang ik heb geleefd,
Daarom vraag ik de vrienden,
de getrouwen :
“Legt op mijn kist,
vóór gij de laatste zegen geeft,
de zwarte leeuw op ’t gele veld,
…
de leeuw met zwarte klauwen.”
Simon Schamp
Mei 2008
10:23
Gepost door Francis Van den Eynde
in Algemeen |
Permalink
| Commentaren (0)
| Email dit
| 
Facebook
|
Post een commentaar