06-04-09

Hoe bekrompen is links Vlaanderen?

koen dillen

Koen Dillen, die Europees parlementslid is voor het Vlaams Belang, heeft van zijn vader Karel de smaak geërfd van het op de voet volgen van het reilen en zeilen van politiek en cultuur in Frankrijk.

Karel Dillen verzorgde immers jaren lang onder de naam Sacha de wekelijkse kroniek over Frankrijk die in ’t Pallieterke onder de titel “Si la France…” verscheen (dit was een verwijzing naar de film “Si la France m’était contée” van Sacha Guitry).

 

Deze warme belangstelling voor onze zuiderburen blijkt eens te meer uit de formidabele biografie van François Mitterand, die Koen onder het pseudoniem Vincent Gounod bij de Nederlandse uitgeverij Aspekt liet verschijnen.

Dit lijvige werk werd in het algemeen zeer goed onthaald en kreeg in Nederland een zeer gunstige kritiek, ook in links gerichte dag- en weekbladen en dit zelfs nadat de identiteit van de auteur uitlekte.

 

Ook Vlaanderen reageerde positief.  Zo bracht Klara een enthousiast stuk over het boek.

Maar toen in dit klein landje van ons vernomen werd dat Dillen van het Vlaams Belang de auteur was, veranderde het klimaat volledig.  

Een voorlopig hoogtepunt in dit verband: de linkse Antwerpse boekhandel De Groene Waterman, die al drie maanden lang het werk verkocht, haalde het onmiddellijk uit zijn rekken op de wijze waarop grootwarenhuizen niet langer voeding aanbieden waarvan vermoed wordt dat het met salmonella is besmet.

 

De aanhangers van de linkse chichi hebben het steeds over de bekrompenheid van Vlaanderen.  Ze hebben gelijk.  Ze zorgen er zelf voor.

 

Wat er ook van zij, Koen Dillen reageerde vrijdag jl. met de open brief die ik u in extenso overmaak:

 

OPEN BRIEF AAN ‘DE GROENE WATERMAN’

Censuur in Vlaanderen

 

 

Geachte,

 

In Knack van afgelopen woensdag – ik neem aan dat het geen aprilvis was - vernam ik gisteren dat uw boekhandel mijn boek over de Franse president François Mitterrand uit de rekken heeft gehaald, nu bekend raakte dat ondergetekende schuilgaat achter de pseudoniemen Vincent Gounod en Maarten van der Roest. In de Standaard-boekhandels is het boek wel te krijgen, maar alleen op bestelling. In Nederland ligt het overal in de etalages.

 

Sta me toe hierbij volgende bedenkingen te maken.

 

  • ‘De Groene Waterman’ censureert mij alleszins niet op grond van de inhoud van mijn boek, anders had u het enkele maanden geleden niet in huis gehaald en zo lang te koop aangeboden. Neen, u censureert naar eigen zeggen niet op inhoud, maar op identiteit. Vlaams Belangers komen er niet in, punt. Niet wat in een boek staat, telt derhalve voor de censor, maar wel wie schrijft. Een loepzuiverder voorbeeld van essentialistisch denken, kan ik mij moeilijk voor de geest halen.

 

  • In Nederland reageerde de linkse radiozender VPRO in het zondags boekenprogramma op 29 maart, na een ongetwijfeld té lovende bespreking van mijn boek, geïntrigeerd op het feit dat een Vlaams Belanger in Vlaanderen onder schuilnaam moet publiceren. "Eigenlijk zouden we met die man moeten praten", zei de journalist van dienst op het einde van de bespreking. Vlaanderen is Nederland niet. In Vlaanderen geldt vandaag de omerta voor publicaties van Vlaams Belang-mandatarissen, zelfs als het om geschriften gaat die helemaal niet partijpolitiek zijn.

 

  • Uitgeverij Aspekt is een huis dat zich niet bezondigt aan hokjesdenken. Het CIDI (Centrum Informatie en Documentatie Israël) publiceert er, net zoals Jan Peter Balkenende die er "Anders en beter" uitgaf. Leon Trotski's biografie van Stalin verscheen er in heruitgave. SP-leider Jan Marijnissen gaf er zijn boek "Nieuw optimisme" uit, Ronald van Raak "Het rijke rooie leven" met een voorwoord van dezelfde Marijnissen. De linkse Vlaamse publicist Piet de Moor publiceerde er een vlot geschreven anti-Vlaams Belang-pamflet onder de titel "Brieven aan mijn postbode, Will Tura en Peter Vandermeersch". Zowel linkse als rechtse auteurs zijn er welkom.

 

  • Toen enkele jaren geleden de stalinistische hagiografie Een andere kijk op Stalin van de maoïst Ludo Martens overal te koop werd aangeboden en er pagina's besprekingen over verschenen in de Vlaamse pers, maakte niemand bezwaar, en zo hoort het. Het boek van mijn collega Karim van Overmeire over de Guldensporenslag mocht nergens verkocht worden, want hij is Vlaams Belanger. Zo functioneert Vlaanderen vandaag.

 

  • Nederland is geëvolueerd sinds de Fortuyn-revolte. De linkse kerk in Vlaanderen heeft vandaag nog altijd een probleem met intellectuele diversiteit. Waarbij ik niet alle linkse intellectuelen over dezelfde kam scheer. Wie "François Mitterrand" openslaat, zal zien dat ik mijn boek heb opgedragen aan wijlen Georges Adé, die na zijn overlijden in oktober 1992 nog een in memoriam kreeg op de voorpagina van De Morgen. Hij behoorde ook tot die Vlaamse linkse kerk en schreef ooit nog, naast zijn - onder het pseudoniem Laurent Veydt verschenen - 'nouveaux romans', een vlammend schotschrift tegen Nieuw Rechts. Maar hij was tevens de begeesterende hoogleraar Franse letterkunde aan de Katholieke Vlaamse Hogeschool die generaties studenten, waaronder mezelf, de liefde voor de Franse taal en literatuur meegaf. Open van geest en zeker niet iemand die boeken zou censureren wegens de identiteit van de auteur. Hij was destijds ook laaiend enthousiast als promotor van mijn verhandeling over de Franse schrijver en collaborateur Robert Brasillach.

 

  • En tenslotte Mitterrand. Weet ‘De Groene Waterman’ dat de socialistische president dweepte met de schrijver Drieu la Rochelle, Don Juan zoals hij, fascist, antisemiet, collaborateur, vriend van Aragon en Malraux en tijdens de Duitse bezetting hoofd van de Nouvelle Revue Française van Gallimard ? Of dat hij dweepte met Jacques Chardonne, uit zijn geboortestreek, die ook 'fout' was tijdens de oorlog en in 1942 op bezoek ging bij Goebbels ?

 

De zelfverklaarde Vlaamse intellectuelen spreken vol afschuw over boekverbrandingen in het nationaal-socialistische Duitsland, maar blijken in de praktijk een goede leerling van dat systeem. Anno 2009 worden boeken van politieke tegenstanders zelfs niet meer verbrand, ze worden gewoon niet uitgegeven.

 

Aan de échte vrije intellectuelen in Vlaanderen, doe ik dan ook graag volgende oproep: maak van de gelegenheid gebruik om de dwaze censuur en de hedendaagse brandstapels aan te klagen.

 

 

Koen Dillen

 

 

 

 

 

 

15:57 Gepost door Francis Van den Eynde in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: censuur, koen dillen, de groene waterman, mitterand |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.