19-01-10

De aartsbisschop en de moeials…

léonard

Net zoals Gerolf Annemans het in zijn column stelt, ben ik van mening dat de politiek zich niet moet mengen met kerkelijke aangelegenheden zoals bv. de aanstelling van een nieuwe aartsbisschop.

 

Stel je trouwens voor dat het omgekeerde zou gebeuren en de kerkelijke overheid kritiek zou uitoefenen op de nieuwe voorzitter van een beleidspartij.  Je zou wat horen… en terecht!

 

Ik heb er dan ook geen begrip voor dat politici het deze dagen nodig achten met veel poeha uiting te geven aan hun afkeuring voor de aanstelling van de nieuwe aartsbisschop,  Mgr. Léonard.  En dit van Laurette Onkelinx tot Zr. Monica Van Kerrebroeck.  De eerste vindt immers dat Léonard het Belgisch evenwicht in het gedrang brengt (Joost mag weten hoe zij tot deze conclusie komt) terwijl de non van de CD&V kritiek heeft op een citaat van Freud omtrent homofilie dat Léonard ooit in een interview zou gebruikt hebben (het is niet helemaal duidelijk of ze overhoop ligt met de oude Sigmund of met haar hiërarchische overheid, maar ik denk dat het eerder dit laatste is).

 

Ik sta ook versteld van het feit dat allerlei mensen, die weinig of niets met de kerk en met het geloof te maken hebben, zo driest tegen de benoeming tekeer gaan.  Het gaat tenslotte over een interne beslissing in een club waar zij geen deel van uitmaken.  Zo las ik vlammende artikels en commentaren van militante vrijzinnigen, vurige antiklerikalen en notoire vrijmetselaars, die blijkbaar allemaal menen dat ze inspraak moeten eisen omtrent benoemingen die gedaan worden in een kerk waarmee ze niets te maken willen hebben.

Ze worden in felheid geëvenaard en soms zelfs voorbij gestoken door een aantal zgn. progressieve christenen, die voor de zoveelste keer verbaasd ontdekken dat de kerk  niet democratisch functioneert.  Voor zover ik weet is dit nochtans al eeuwen het geval en hadden ze dit moeten weten…ik stel mij trouwens de vraag of het in een monotheïstische godsdienst mogelijk is democraat te zijn met God.

 

Het peil van de aangevoerde argumentatie is bovendien van een zeer laag allooi.

Zo zegt Yves Desmet (zijn bekommernis omtrent wat in de kerk gebeurt, verraadt een misdienaarsverleden) over de uitspraak van Léonard dat het verschil tussen euthanasie en het nazisme flinterdun is;  je zal maar katholieke verpleegster in een palliatieve instelling zijn…  Het zal wel aan mij gelegen zijn, maar naar mijn bescheiden mening gaat het hier over twee totaal verschillende zaken.

 

Het Nieuwsblad vond het dan weer nodig enerzijds een jonge priester, die fel tegen de nieuwe aartsbisschop tekeer ging, aan het woord te laten en anderzijds Léonard door een oudere priester (80 jaar) te laten verdedigen.  Kwestie van zeker te zijn dat de boodschap dat Léonard enkel zeer oude mensen aanspreekt wel overkomt…

 

Niemand die mij kent zal eraan denken het epitheton “vroom” naast mijn naam te plaatsen en ik blijf bij het standpunt dat de politiek zich buiten deze aangelegenheid moet houden, maar als ik zie hoe en door wie de ex-bisschop van Namen aangepakt wordt, dan heb ik er moeite mee zijn verdediging niet op te nemen.

Ik zal mij echter houden aan het principe van scheiding tussen kerk en staat, dat wij in Europa al kennen sinds het conflict tussen de Welfen de Gibbelijnen en betreur dan ook dat iemand het nodig vond namens de zgn. katholieke vleugel van het Vlaams Belang tussenbeide te moeten komen.

In het Vlaams Belang zijn er mensen met verschillende filosofische en religieuze opvattingen en uiteraard ook katholieken, maar de partij heeft geen katholieke vleugel en dit conform het godsvredestandpunt dat reeds sinds het einde van WOI deel uitmaakt van de kerngedachte van het Vlaams-nationalisme.

 

Laat ons het hierbij houden: geef aan de keizer wat aan de keizer toekomt en…

 

14:48 Gepost door Francis Van den Eynde in Actualiteit | Permalink | Commentaren (1) | Tags: bisschop, leonard |  Facebook |