08-07-08

MISDADEN TEGEN DE MENSHEID DIE BEWUST VERGETEN WORDEN

holodomor

Er bestaat tegenwoordig een te grote neiging in de media en in het onderwijs om de misdaden van het marxisme in het algemeen en van het communisme in het bijzonder te verdoezelen, te minimaliseren of zelfs te loochenen (Vele jonge mensen weten bv. al niet meer dat er ooit zoiets als de Berlijnse Muur bestaan heeft).

Er wordt nergens nog gewag gemaakt van de afschuwelijke hongersnood die door Stalin georganiseerd werd om ondermeer het Oekraïense volk te straffen omwille van zijn verzet tegen het communisme .  Dit kostte het leven aan miljoenen mensen. 

De Oekraïners vragen al lang dat deze hongersnood, die zij de “Holodomor” noemen, als genocide zou worden erkend. 

Dit is in verschillende landen gebeurd, maar tot hiertoe niet bij ons.  Het is daarom dat ik samen met collega Alexandra Colen in de Kamer het voorstel van resolutie indiende waarnaar volgende link verwijst:

http://www.dekamer.be/FLWB/PDF/52/0398/52K0398001.pdf

 

17:48 Gepost door Francis Van den Eynde in Actualiteit | Permalink | Commentaren (2) | Tags: communisme, marxisme, holodomor |  Facebook |

25-04-08

ZIMBABWE: DE ZOVEELSTE LINKSE SCHANDE

mugabe

Ik ben eigenlijk trots op het feit dat ik nooit links geweest ben.  Deze politieke strekking, die zich nochtans steeds op het grote morele gelijk beroept, heeft zich immers in de loop der jaren dermate vaak vergist, dat het bijna niet te begrijpen is dat er nog mensen zijn die zich tot die strekking durven bekennen. 

Ik heb eventjes de moeite gedaan om een oppervlakkig overzicht te maken van de verkeerde inschattingen die “weldenkend Europees links” m.b.t. buitenlandse onderwerpen na 1945 heeft gemaakt.

 

Na 1945 werden een aantal Oost-Europese en Aziatische landen communistisch en dit vnl. in de schaduw van de Sovjetbajonetten.  Links stelde deze landen al gauw voor als contreien van peis, vree en welvaart waar iedereen vol enthousiasme meewerkte aan de opbouw van een socialistische toekomst. Zo werd de DDR voorgesteld als een soort paradijs voor arbeiders en boeren.  Al gauw kwam de ontnuchtering: de Arbeidersopstand in Oost-Berlijn (1953) werd door het Sovjetleger brutaal in de kiem gesmoord.  Dit was nog niet voldoende.  In 1956 werd de anti-communistische opstand in Boedapest in bloed verdronken en in 1968 reden Sovjettanks in Praag de droom van een socialisme met een menselijk gelaat onder hun rupsen plat.  En dan hadden we het nog niet over het Ijzeren Gordijn en de Berlijnse Muur, die beletten dat mensen van oost naar west trokken.

 

Links steunde de opstand van Castro tegen de dictator Batista in Cuba.  Batista werd overwonnen en vervangen door een marxistisch regime.  Gevolg: iedereen die zich op dit prachtige eiland tot de oppositie bekent, loopt het risico onmiddellijk aangehouden te worden.  Het is in deze omstandigheden niet zo eenvoudig om Castro en ook Ché Guevara, die toch aan de opstand van eerstgenoemde deelnam, als heiligen door het leven te doen gaan. 

 

Links heeft zich jarenlang bij ons ingezet t.v.v. de communistische zaak in Viëtnam, Laos en Cambodja en dus tegen de westerse aanwezigheid in deze landen.  Wanneer de Amerikanen uiteindelijk uit Zuidoost-Azië verdwenen en de rode vlag over de respectievelijke hoofdsteden van deze landen mocht waaien, kwam aan het licht dat Viëtnam tegen zijn binnenlandse oppositie dermate hardhandig optrad, dat duizenden mensen als bootvluchtelingen het ruime sop verkozen.  Ondertussen kregen de Rode Khmers het in Cambodja voor het zeggen.  Het gevolg hiervan was een afgrijselijke  genocide.  Wat Laos betreft: dit land kent tot op vandaag nog steeds geen politieke vrijheid.

 

Zelfde liedje in Afrika.  In Zuid-Afrika werd de Apartheid vervangen door het ANC-regime.  Sindsdien is dit land even corrupt als al de andere sub-Saharastreken van dit continent en wordt er aan de lopende band verkracht en vermoord. 

Zimbabwe vormt voorlopig het laatste hoofdstuk van dit verhaal.  Tijdens de “bevrijdingsoorlog” was Mugabe de held van al wie zich bij ons op de progressieve ideologie beriep.  Nadat de blanke regering verdwenen was, bleek echter dat wat in de plaats kwam corrupt is tot op het bot en dat ook daar geen enkele oppositie wordt geduld.  Sterker nog: tot grote ergernis van links vond Mugabe het nodig zich zeer laagdunkend over homosexuelen uit te spreken.  Mugaba werd dus een dictator zoals al wie de touwtjes in handen heeft in landen die zich ten zuiden van de Sahara bevinden. 

Voorlopig mogen we de jongste verkiezingen, die nu drie weken achter de rug zijn, beschouwen als een hoogtepunt van de wijze waarop de democratie in Zimbabwe ten dienste van de heerser wordt omgebogen.  Mugabe verloor de parlementsverkiezingen maar betwist de uitslag en laat de stemmen hertellen.  Dit duurt nu dus al meer dan drie weken.  Voor wat de presidentsverkiezingen betreft raken de stemmen na deze lange periode ook nog altijd niet geteld.  Ondertussen wordt het land geterroriseerd door de militie van Mugabe, de zgn.”oorlogsveteranen”, die de laatste blanke boerderijen aanvallen om ze in te palmen.  Daar waar Rhodesië vroeger een welvarend land was dat voeding exporteerde, moet het huidige Zimbabwe importeren en leeft de bevolking er in een quasi hongersnood.  Weer een vergissing van links, en wat voor een…

 

Toch blij dat ik “ne vuile rechtse” ben…

14:17 Gepost door Francis Van den Eynde in Actualiteit | Permalink | Commentaren (1) | Tags: links, communisme, mugabe, marxisme |  Facebook |