12-03-10

OVER DE VLAAMSE LEEUW EN DE GENTSE LITERATUUR: OPEN BRIEF AAN DE REDACTIE VAN HET LINKSE INTELLECTUELE TIJDSCHRIFT TIENS-TIENS

suzanlilar

Waarde redactie,

 

U bezorgt mij, zoals u het steeds doet, het pas verschenen nummer van Tiens-Tiens, waarvoor mijn dank.

Ik ben het vaak met de inhoud van uw blad niet eens, maar ben van mening dat de artikels die het brengt meestal interessant en goed geargumenteerd zijn.

In het stuk "Het Lijden Der Letteren" over Gent en de literatuur, slaat u deze keer echter de bal behoorlijk mis.

U maakt zich vrolijk over de tekst van de Vlaamse Leeuw, wat in deze tijd uiteraard zeer politiek correct is.  Tot daaraan toe.  Maar u maakt het zich - geef het toe - ook bijzonder makkelijk.  Uiteraard is de tekst van dit lied gezwollen en bombastisch, maar welk meer dan honderd jaar oude strijdlied is dat niet?  Moet ik u herinneren aan die volzin uit de Internationale: "Begeerte heeft ons aangeraakt"?  Erger is dat u een feitelijke fout maakt.  U schrijft namelijk dat de oorspronkelijke tekst luidde: "Hij scheurt, vernielt, verplettert/bedekt met bloed en slijk.  En zegepralend grijnst hij/op 's vijands trillend lijk", terwijl wij nu een gekuiste versie als volkslied zouden gekozen hebben.

Niets is echter minder waar: wij zingen de eerste en de tweede strofe <sommigen enkel de tweede omdat die republikeins klinkt> en de tekst die u citeert komt uit de vijfde strofe.

Uiteraard klinkt deze strofe nu vreselijk, maar dit was in de tijd toen ze geschreven werd duidelijk niet het geval.

U noemt dit "een genocide voor beginners".  Wat dan te zeggen van het einde van de eerste strofe van de Marseillaise, die luidt: "Qu'un sang impur abreuve nos sillons"?  Vertaald geeft dit: "Dat een onrein bloed onze akkers bevloeie". <dit is de tekst uit het Franse volkslied die nog steeds en altijd gezongen wordt>.

Mag ik hieruit concluderen dat het lied van de "liberté, égalité, fraternité" aanzet tot racisme?

Het artikel laat ook verstaan dat de flaminganten zich zouden geërgerd hebben aan het feit dat de Franstalige bourgeoisie een voorname rol speelde in de Gentse literatuur en u verwijst dan uiteraard graag naar Maeterlinck en zijn Nobelprijs.  Maar de auteur van het stuk is duidelijk zelf niet goed op de hoogte van de Franstalige literatuur uit de Arteveldestad.  Zo vergat hij ondermeer gewag te maken van Suzanne Lilar, echtgenote van de voormalige minister van Justitie met dezelfde naam, die in het Frans schreef om o.m. haar sympathie voor de Vlamingen, het Nederlands en het Gents tot uiting te brengen.  Ze werd zelfs germaniste.

Mag ik u haar boek: "Une enfance gantoise" aanbevelen?  Het is in het Nederlands vertaald onder de titel: "Kind zijn in Gent".

Suzanne Lilar is bovendien de moeder van de in Frankrijk zeer bekende Françoise Mallet-Joris, auteur van het toch beroemde boek: "Le Rempart des Béguines" <De Antwerpse Begijnengracht>.

Misschien komt deze brief wat pedant over, maar ik wou alleen maar aantonen dat de flaminganten, die in de ogen van de auteur waarschijnlijk achterlijke pummels zijn, qua Franstalige literatuur een stukje kunnen meespreken.

Sans rancune,

Francis Van den Eynde

Vlaams-nationalist

 

15:42 Gepost door Francis Van den Eynde in Actualiteit | Permalink | Commentaren (1) | Tags: vlaamse leeuw, gent, lilar, tienstiens |  Facebook |

19-01-10

Journalisten…

baafs

N.a.v. de exploten van een Limburgse seriemoordenaar en vooral van de verslaggeving ervan, wordt deze dagen in onze vaderlandse pers duchtig door journalisten gediscuteerd over welk nieuws zij dienen te brengen en op welke wijze dit moet gebeuren.

 

Hierbij wordt uiteraard zowel naar de deontologie verwezen als naar de morele plicht die op de schouders van de verslaggevers zou rusten m.b.t. de gevolgen die hun manier van nieuws brengen in de maatschappij zou kunnen veroorzaken.

 

Mij komt het vreemd voor dat journalisten nu nog moeten discuteren over de wijze waarop zij hun werk dienen uit te  voeren terwijl er al meer dan 200 jaar kranten bestaan, maar bovendien lijkt het mij niet zo moeilijk een aantal regels vast te stellen waaraan verslaggevers zich dienen te houden.

 

Het is dan ook mijn bedoeling hier af en toe een vuistregel m.b.t. het uitoefenen van het beroep van journalist in herinnering te brengen omdat ik meen dat hiertegen maar al te vaak wordt gezondigd.

Eerst en vooral zou ik het willen hebben over het feit dat de gebrachte informatie juist moet zijn.

Dat dit niet altijd het geval is, wil ik illustreren met een voorbeeld dat niet onmiddellijk een zware politieke impact heeft, maar niettemin boekdelen spreekt;

 

Sinds enkele jaren organiseert het stadsbestuur van Gent een van de eerste zondagen van januari een nieuwjaarsreceptie voor de inwoners van de stad en dit telkens op het Sint-Baafsplein, m.a.w. tussen het Belfort en de Sint-Baafskathedraal. 

Elk jaar verschijnt hierover een verslag in een aantal kranten uiteraard ook bij het persagentschap Belga.

 

Of deze informatie gefundeerd is en als serieus moet beschouwd worden, is echter zeer de vraag.

Zo waren er in 2007 volgens Belga 6.500 aanwezigen en volgens het Nieuwsblad/De Gentenaar 10.000.

In 2008 waren dit er volgens Belga en Het Nieuwsblad/De Gentenaar 7.300, volgens Het Laatste Nieuws 10.000.

In 2009 waren er dan weer 6.500 volgens Het Nieuwsblad/De Gentenaar en voor 2010 maakte deze krant gewag van 8.000 aanwezigen.

 

Wie weet dat n.a.v. een optreden van Clouseau, dat tijdens de Gentse Feesten van 2005 plaats vond, het stadsbestuur geëist had dat er niet meer dan 5.000 mensen toegelaten zouden worden omdat het plein anders overvol zou zijn met alle gevolgen vandien, beseft onmiddellijk dat alle cijfers die ik hierboven heb geciteerd, uitsluitend op fantasie berusten.

 

Eén zaak is duidelijk: de nieuwjaarsreceptie van het Gentse stadsbestuur heeft nooit meer dan 5.000 deelnemers gekend.  In tegendeel.

Maar ja, het is nu eenmaal politiek correct om telkens de initiatieven van het stadsbestuur zo positief mogelijk in het daglicht te stellen.

Mij niet gelaten, maar hoe kan je de kranten die op deze wijze verslag uitbrengen nog au sérieux nemen?

 

12:20 Gepost door Francis Van den Eynde in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: gent, het nieuwsblad, nieuwjaarsreceptie, belga |  Facebook |

16-07-09

GEERT VERSNICK = ZORRO X SUPERMAN

versnick

Geert Versnick, een Gentse liberaal uit de stal van Guy Verhofstadt, bekleedt op dit ogenblik volgende mandaten:

 

-         Volksvertegenwoordiger

-         Schepen stad Gent

-         Voorzitter OCMW Gent

-   Voorzitter AZ Jan Palfijn

-         Voorzitter raad van bestuur Eandis

-         Lid directiecomité TMVW

-         Bestuurder Electrabel

-         Bestuurder Flanders Expo

-         Bestuurder Wescom

-         Ondervoorzitter raad van bestuur AG Stedelijk Ontwikkelingsbedrijf Gent

 

 

Zopas werd Geert Versnick bovendien ook nog aangeduid als voorzitter van de Commissie Buitenlandse Betrekkingen van de Kamer.  

Vermits hij al deze mandaten bekleedt en al deze opdrachten vervult in opdracht van de VLD, het Gentse stadsbestuur of van de regeringsmeerderheid, mag ervan uitgegaan worden dat Geert Versnick al deze banen tegelijkertijd aankan.

Het kan dus niet anders of Geert Versnick is een mengeling van Zorro en superman, lichtjes op smaak gebracht met een snuifje Jerommeke…

15:29 Gepost door Francis Van den Eynde in Politiek | Permalink | Commentaren (5) | Tags: gent, vld, geert versnick |  Facebook |

30-06-09

POLITIEK CORRECTE VOEDING?

vegi

Door het invoeren van een zgn. “veggiedag” haalde de stad Gent zopas de wereldpers. 

Waarover gaat dit?

Vanaf nu mogen de personeelsrestaurants van de stad en van haar onderwijsinstellingen op donderdag geen vlees meer opdienen.  Een vegetarische donderdag dus, omdat de kerk vroeger voorschreef dat de gelovigen op vrijdag vlees moesten derven en het dus ondenkbaar zou zijn dat ons vrijzinnig-islamitische college de “veggiedag” op vrijdag zou laten plaatsvinden…

De achterliggende reden voor dit initiatief wordt als volgt uitgelegd: “Als alle Gentenaren één dag per week geen vlees zouden eten, heeft dat hetzelfde effect op de CO2-uitstoot als 20.000 auto’s een jaar lang in de garage laten staan.  En het is nog gezond ook.” 

Vanzelfsprekend zal het niet bij deze maatregel blijven.  Nu reeds worden andere “duurzame” initiatieven voor het personeelsrestaurant aangekondigd.  Zo wordt in het tijdschrift voor het stadspersoneel medegedeeld dat “tomaten ook in de winter lekker zijn, maar het kost wel veel energie om ze te produceren en te bewaren.  Vaak worden ze dan nog eens per vliegtuig vervoerd, zodat ze onrechtstreeks de CO2-uitstoot verhogen.” 

Deze winter zullen de ambtenaren van Gent dan ook geen tomaten meer op hun broodjes vinden.

Een excellent initiatief!  Ik verwacht dan ook dat de logica ervan doorgetrokken wordt naar alle voedingsproducten die door Gent aangeboden worden.  Ik heb het dan bv. over de wijn uit de wereldwinkels die regelmatig op recepties wordt geschonken.  Deze wijn komt immers uit Chili of een ander ver land.  Het spreekt vanzelf dat het vervoer ervan tot bij ons ook de CO2-uitstoot verhoogt. 

Mag ik verwachten dat het Gentse stadsbestuur zich voortaan voor wijn niet langer tot de wereldwinkel zal wenden, maar zich in buurlanden zoals Frankrijk zal bevoorraden?

Bananen en ananas, die ook uit exotische landen komen, moeten vanzelfsprekend verboden worden en waarom deze maatregel ook niet laten gelden voor thee of koffie?  Misschien kunnen deze drankjes vervangen worden door cichorei…dit is ook zeer gezond en het witloof waaruit cichorei gemaakt wordt, komt niet uit verre continenten zoals Afrika of Azië, maar doodgewoon uit Vlaanderen, wat de vervoerafstand drastische verkort en dus de CO2-uitstoot sterk reduceert.

Mijn boodschap voor het Gentse stadsbestuur en burgemeester Termont in het bijzonder: durf verder gaan op de ingeslagen weg.  “Yes we can!”, zoals de heilige Obama zou zeggen…

 

16:40 Gepost door Francis Van den Eynde in Actualiteit | Permalink | Commentaren (2) | Tags: gent, wereldwinkel, vegidag |  Facebook |

05-12-08

Linkse Nijd en onverdraagzaamheid: een mooie politieke avond…

hamer

Het is niet mijn gewoonte om van deze tribune gebruik te maken om het over mijn politieke activiteiten te hebben.

Toch kan ik er niet aan weerstaan u deelgenoot te maken van de prettige avond die ik woensdag in een commissie van de Gentse gemeenteraad mocht beleven.

 

Ongeveer 15 minuten voor de aanvang van de Commissie Welzijn werd ik er door een gunstige wind van op de hoogte gebracht dat voorzitter noch ondervoorzitter die avond aanwezig konden zijn.  Het reglement voorziet dat in dat geval het commissielid met het grootste aantal dienstjaren als plaatsvervanger moet optreden.

En laat dit nu net Francis Van den Eynde van het Vlaams Belang zijn…

 

Ik werd er tegelijkertijd van verwittigd dat er een aantal manoeuvres op het getouw gezet werden om dit te beletten.

Ik spoedde mij dan ook onmiddellijk naar de gemeenteraadszaal.  Toen ik binnenkwam, kon ik de consternatie op de gezichten van de socialistische schepen en van een aantal linkse gemeenteraadsleden zo aflezen.

Ze trokken zich allemaal samen terug in de verste hoek van de zaal om er fezelend verder plannen te beramen (een paar uur later vernam ik dat er zelfs sprake geweest was van het afgelasten van de commissie, maar rekening houdend met de agenda van de gemeenteraad van december was dit niet mogelijk).

Om 19.07u (de zitting moest om 19.00u beginnen) kondigde schepen Balthazar dan ook met een begrafenisstem aan dat, gezien de afwezigheid van voorzitter en ondervoorzitter, uw dienaar de honneurs zou waarnemen.

Dit werd des te vervelender gevonden omdat bij uitzondering ook de OCMW-raadsleden uitgenodigd waren.  Er stond immers  een en ander over het ziekenhuis Jan Palfijn aan de agenda/

 

Toen ik op de voorzittersplaats ging zitten, stelde ik vast dat – in tegenstelling met de gewone gang van zaken – de stoel aan mijn rechterkant en ook die aan mijn linkerkant leeg bleven.  De schepenen (en waarschijnlijk in hun opdracht de aanwezige stadsambtenaren) hielden duidelijk afstand…  Ik was in quarantaine beland.

 

In Gent beginnen commissiezittingen met een aantal aangekondigde vragen van gemeenteraadsleden.  Dit was ook deze keer het geval.  Uit protest tegen de gang van zaken trokken al de linkse gemeenteraadsleden, Vera Dua op kop, hun vraag in (voor mij niet gelaten, de agenda was op zichzelf al zwaar genoeg).

 

Het mooiste was echter de aanblik van de gezichten van de linkse raadsleden.  Dat van Vera Dua was dermate lang geworden, dat ze er door gegroeid leek.  Hadden ogen kunnen doden, ik was ter plekke gefusilleerd. 

 

Even opmerkelijk was dat de mandatarissen van sp.a en Groen!, telkens ze het woord vroegen, de woorden “mijnheer de voorzitter” niet over de lippen kregen.

 

Dit duurde zowat 3,5 uur.  Kunt u mij geloven wanneer ik vertel dat ik die avond heel wat binnenpretjes had?

Om de waarheid te zeggen: het was een van de leukste momenten die ik op bijna 20 jaar in de Gentse gemeenteraad heb beleefd…

 

En zeggen dat sp.a en Groen! het monopolie van de verdraagzaamheid voor zich opeisen…

09:57 Gepost door Francis Van den Eynde in Politiek | Permalink | Commentaren (0) | Tags: gent, commissie, vera dua |  Facebook |