13-04-10

DE “V” VAN VRIJZINNIGHEID IS NIET ALTIJD DE “V” VAN VLAANDEREN…

geus 

Eerst en vooral een waarschuwing voor al wie dit artikel zou willen lezen als een venijnige klerikaal-reactionaire aanval op de vrijzinnigheid.  Ik huldig bepaald geen klerikale opvattingen en noem mezelf een vrije denker (ik gebruik het woordje vrijdenker niet omdat het te sterk gelinkt is aan de georganiseerde vrijzinnigheid waaraan ik mij vreemd voel).

Het is precies omdat ik dit vrije denken voor alle mensen opeis, dat ik van mening ben dat er geen heilige huisjes in onze maatschappij mogen bestaan en bijgevolg ook geen taboes omtrent bijvoorbeeld de standpunten die ingenomen worden door een aantal mensen die beweren de woordvoerders van de vrijzinnigheid te zijn.

Ik wil dan ook vandaag uiting geven aan mijn ergernis omtrent de maar al te vaak Vlaams-vijandige stellingnames van deze zelfverklaarde spreekbuizen.  De aanleiding: een lezersbrief van de erevoorzitter van de Unie van Vrijzinnige Verenigingen, verschenen in De Morgen van 8 april met als onderwerp de huidige felle politieke discussie omtrent de Vlaamse rand rond Brussel.

Hij probeert hierin de burgemeesters, die afspraken gemaakt hebben met bouwpromotoren om voorrang te geven aan potentiële Vlaamse kopers, onderuit te halen en dit in volgende bewoordingen: “Als we vandaag bepaalde mensen uit de huizenmarkt weren omdat ze een taal niet spreken, wat is dan de volgende stap?  Gaan we dan ook opnieuw vrijzinnigen marginaliseren omdat we het katholieke karakter van Vlaanderen willen restaureren?  Wanneer sommigen de Franstaligen uit de Vlaamse rand rond Brussel weren, moeten we spreken.  Al was het maar om tegen te gaan dat dit de voorbode is van veel erger.”

Maingain, Le Soir, of La Libre Belgique zouden het niet beter kunnen zeggen.  M.a.w.: de man schaart zich aan de kant van dezen die de Vlaamse rand willen verfransen en dit omwille van een totaal mythomane angst voor een vermeende achteruitstelling of vervolging van vrijzinnigen in een zelfstandig Vlaanderen.Het weg-met-ons-syndroom en de paranoia van de vermeende linkse intellectueel in een van hun meest opvallende vormen.

Wat heeft Vlaanderen deze mensen toch misdaan?  Zijn zij vergeten dat de Vlaamse Beweging (een emancipatiebeweging tenslotte) opgericht werd door mannen en vrouwen die vaak op hun vrijzinnigheid prat gingen?  Ik denk in het bijzonder aan Emiel Moyson, César De Paepe, Julius Vuylsteke, Charles De Coster en zo vele anderen.

Dit was bovendien niet de enige generatie flaminganten die zich op de vrijzinnigheid beriep.  Er waren vrijzinnige activisten: Van Extergem, Craeybeckx en De Guchtenaere bv.  De allereerste volksvertegenwoordiger van de Frontpartij die in Gent verkozen werd: Boudewijn Maes was een radicale vrijzinnige en ik zou zo nog een tijd verder kunnen gaan…

Maar er is erger aan dit: antiklerikaal zijn betekent niets meer of minder dan zich verzetten tegen het misbruik maken door een kerk van haar geestelijke macht om aan politiek te doen (iets waaraan de kerk in Vlaanderen zich in het verleden meermaals bezondigd heeft, denk maar aan het oorspronkelijke standpunt van de Belgische bisschoppenconferentie m.b.t. de vernederlandsing van Leuven of aan de wijze waarop priester Daens vervolgd werd).

Vrijzinnigen hebben dit antiklerikalisme steeds hoog in hun vaandel gedragen.  Maar wat doet de erevoorzitter van de Unie van Vrijzinnige Verenigingen (en hij is zeker geen uitzondering op dat vlak)?  Zich vanuit zijn filosofische overtuiging voluit in de politiek mengen.

M.a.w. de vrijzinnige pot doet precies wat hij aan de katholieke ketel altijd heeft verweten.

Het klerikalisme is dus niet dood.  Het schuilt zelfs vaak in hoekjes waar je het niet zou verwachten…

Mijn antwoord hierop, altijd en overal: Vive le geus!

15:07 Gepost door Francis Van den Eynde in Actualiteit | Permalink | Commentaren (1) | Tags: vrijzinnig, klerikalisme, geus |  Facebook |