FRANCIS VAN DEN EYNDE

In Het Nieuwsblad van 11 september verscheen het volgende artikel:

“Sinds parlementsleden weten dat journalisten op het einde van de rit wel eens gaan kijken hoe actief ze geweest zijn - onder meer door het aantal parlementaire vragen te tellen - gaan sommige gekozenen in overdrive. En dat hoeft niet lastig te zijn. Het Nieuwsblad lichtte dit voorjaar alle treinstations door. VB'ers Francis Van den Eynde en Peter Logghe namen daar een kopietje van en stuurden vervolgens een schriftelijke vraag over elk station waar iets aan schort.
Het houdt iedereen bezig, het kost niet veel moeite en het lijkt een beetje alsof je hard aan het werk bent. Voor sommige gekozenen moet het niet meer zijn.”

Eerst en vooral: wie er regelmatig het bulletin van schriftelijke vragen en antwoorden op naslaat, zal onmiddellijk vaststellen dat Peter Logghe voor het stellen van parlementaire vragen niet op inspiratie zit te wachten.  In tegendeel.  Hij is zonder twijfel een van de recordhouders in aantal vragen.

Zelf stelde ik in de loop der jaren reeds honderden schriftelijke vragen over wantoestanden in spoorwegstations (ik was tenslotte 8 jaar voorzitter van de Commissie Infrastructuur van de Kamer die o.m. voor de Spoorwegen bevoegd is).

Maar er valt meer te vertellen over dit artikel.  Het Nieuwsblad heeft immers de moeite genomen om een journalist naar alle stations van o.m. Oost-Vlaanderen te sturen en daarover een uitgebreid dossier te publiceren.  Vermits de krant zich nu ergert aan het feit dat aan dit dossier op parlementair vlak gevolg gegeven wordt, stel ik mij de vraag of de redactie dit dossier beschouwt als een soort pulp om de “gazet” te vullen.  Indien Het Nieuwsblad de eigen informatie ernstig opneemt, zou het er toch gelukkig om moeten zijn dat er werk gemaakt wordt van de toestanden die het aanklaagt?  Of gaat het hier gewoon om een soort frustratie van politiek correcte journalisten die moeten vaststellen dat enkel Vlaams-Belangparlementairen belangstelling voor hun dossier opgebracht hebben?

Via allerlei parlementaire initiatieven ijverde ik er al jaren voor dat de Spoorwegen in de stations aan gescheiden vuilnisophaling zouden doen.

Om ecologische redenen wordt deze vorm van afvalinzameling immers al lang door de meeste van onze medeburgers toegepast.

Uit het antwoord op de jongste vraag die ik in dit verband aan de minister van Overheidsbedrijven stelde, blijkt nu dat de N.M.B.S. bij wijze van proef tegen 30 september elf stations met vuilnisbakken voor gescheiden ophaling zal uitrusten. 

Ik zal er voor blijven ijveren dat het systeem overal zou worden toegepast.